Dokter Bibber en de financiële sector

De financiële sector heeft al enkele jaren last van hartritmestoornissen, veroorzaakt door een vet dieet van bonussen en toxische producten. Ook een vergroting van de hartkamers, door het opzetten van een hoge borst, doet de patient geen goed. Het dichtslibben van de kredietaders die de wereldeconomie draaiende houden was dan ook slechts een kwestie van tijd. De (gouden) tanden van financieel verantwoordelijken klapperen sinds het kapseizen van Lehman Brothers unisono de Dance Macabre van Camille Saint-Saëns en telkens Moody’s na A ook daadwerkelijk B zegt, stokt de adem van de financiële wereld.

Ondertussen verdringen wonderdokters zich rond de patient, maar net als middeleeuwse chirurgijnen blijken ze maar één enkele behandeling te kennen: het bloeden van de patiënt. Aan bloedzuigers geen gebrek in de sector, maar het directe gevolg is niet al te fraai: Spanje staat niet alleen letterlijk maar ook figuurlijk in brand, de gemiddelde Griek maakt enkel nog feta van zwarte schapenmelk en in Italië staat niet enkel de Venitianen het water aan de lippen. Andere zelfverklaarde helers, meestal afgestudeerd aan de school van Chicago, zweren ook al bij een beproefd recept: ongecontroleerde groei. Er is echter een specifieke medische term die ongecontroleerde groei beschrijft. Kanker heet zoiets, en meestal is het alles behalve de oplossing van uw problemen.

Neen, we moeten ons oor te luister leggen bij de financiële Vesaliusen van onze tijd, die de lijken die in 2008 uit de kast vielen, durven open te snijden om te zien welke onderliggende mechanismes aan de basis van dit nakend hartinfarct liggen. Een aantal van die kritische geesten brengen zo nu en dan hun diagnose naar voor. Denken we maar aan Nouriel Roubini, Joseph Stiglitz of Nassim Taleb. Alleen, ze worden verketterd en net niet op de brandstapel gezet. De patiënt moet en zal overleven. En als we daarvoor een Grieks been moeten amputeren, dan is dat maar zo. In het slechtste geval kunnen we de kritische massa een oor aannaaien.

Het is evident dat door het regelmatig bloeden van de patient de speculatiekoorts niet zal zakken en dat het levensbloed van de wereldeconomie niet spontaan terug aan het stromen gaat. Neen, daarvoor heeft de financiële sector een nieuw hart nodig. Een hart voor de onderliggende economie waarin het een diendende rol te spelen heeft. Vooraleer dit nieuwe hart er kan komen is er een dieet nodig waar zelfs Bart Dewever voor zou passen. Een strikt regime zonder bonussen of hoogstens eentje van beperkte bonussen, gespreid over lange termijn en terugvorderbaar bij excessen. Daarenboven dient de financiële sector zijn energie te steken in projecten die de reeële sociale, culturele en ecologische sector ademruimte geven, in plaats van te investeren in gebakken lucht. Gebakken lucht stijgt en stijgt en was lange tijd de wind onder de vleugels van de financiële elite, maar laten nu net de wassen vleugels van de sector de zwaarst getroffen lichaamsdelen zijn van deze Icarus, verworden tot reus op lemen voeten.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: